Źródła bibliograficzne:
Kuchna Walenty
Wielka Wojna przygnała do Skierniewic Walentego Kuchnę (1893) urodzonego we wsi Choino, leżącej na skraju Puszczy Noteckiej na prawym brzegu Warty, w parafii Biezdrowo, gminie Wronki, syna Wincentego i Rozalii z Modrych.
Drugi Wielkopolanin to Adam Jagodzki (1890), urodzony w Żninie, syn Aleksandra i Bronisławy Wojczyńskiej, wnuk Anny Kosmowskiej, siostry Michała Kościeszy-Kosmowskiego, biskupa i opata w Trzemesznie, kawalera orderu św. Stanisława. Michał Kosmowski był fundatorem bazyliki w Trzemesznie, a także alumnatu.
Oczywiście obaj jako mieszkańcy zaboru pruskiego służyli w Armii Niemieckiej i brali udział w Wielkiej Wojnie.
Walenty Kuchna służył w Armii Niemieckiej od 1912 do 1918 r. W 1914 r. został ranny w lewą dłoń. W Armii Niemieckiej był ułanem 2. szwadronu Ulanen-Regiment Nr. 10 Prinz August von Württemberg (10. Pułk Ułanów im. ks. Augusta Wirtemberskiego), awansując do stopnia wachmistrza. Piętnastego listopada 1918 r. jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego, będąc ułanem 2. Pułku Ułanów, awansował do stopnia wachmistrza sztabowego. W Wojsku Polskim służył do sierpnia 1919 r. W tym czasie była organizowana Policja Państwowa, do której wstąpił. Był w stopniu starszego przodownika, kiedy dostał przydział na komendanta posterunku w Skierniewicach. Za służbę w Wojsku Polskim odznaczony medalem za wojnę 1918–1921 i za służbę w Policji Państwowej medalem za 10-lecie służby państwowej. Pełniąc obowiązki służbowe w naszym mieście, stołował się w restauracji Stanisławy Kosińskiej, w której prowadzeniu pomagała siostrzenica Stanisława Dominiak. Te okoliczności sprzyjały zawarciu znajomości i nawiązaniu bliskich kontaktów, co zaowocowało zawarciem związku małżeńskiego 28.03.1921 r. Rodzina Walentego Kuchny i Stanisławy z Dominiaków powiększyła się 26.12.1921 r., kiedy to urodziła się córka Helena, następna córka pojawiła się w 1925 r., dziecko niestety zmarło w wieku 13 lat i 8 miesięcy po nieudanej operacji wyrostka robaczkowego w skierniewickim szpitalu. Najmłodsza córka Zofia przyszła na świat w 1928 r. Małżeństwo Walentego i Stanisławy Kuchnów 1.07.1928 r. odziedziczyło, zapisaną im w testamencie przez Stanisławę Kosińską, restaurację i około połowę nieruchomości przy ulicy Rynek 30.
W roku 1936 Michalina Żórawska z Kosińskich, bezdzietna wdowa, zapisała siostrzenicom Helenie Łukaszewskiej, Pelagii Olszewskiej i Stefanii Borowskiej oraz ciotecznej siostrzenicy z Dominiaków Kuchnie w równych niepodzielnych częściach całą nieruchomość przy ulicy Rynek 29 oraz córce ciotecznej siostrzenicy, Helenie Kuchnie, wtedy nieletniej, darowała wszelkie swoje prawa, odziedziczone po zmarłym w stanie kawalerskim bracie Feliksie Kosińskim, do nieruchomości w Skierniewicach przy ulicy Rynek 30.
Wkrótce po objęciu pierwszego spadku Walenty Kuchna zrezygnował z pracy w Policji Państwowej i zaangażował się z zapałem w prowadzenie restauracji. Lokalizacja gastronomii w centrum miasta, na rynku, na którym odbywały się jarmarki, w mieście, w którym była duża jednostka wojskowa, spowodowała, że restauracja miała duże obroty i przynosiła znaczne zyski. Rodzinę Kuchnów stać było na prowadzenie życia na średnim poziomie. Kupili wówczas działkę w rejonie ulicy Kozietulskiego i Racławickiej, podnieśli również standard wyposażenia mieszkania przy Rynek 29, gdzie mieszkali. Obie posesje Rynek 30 i Rynek 29 były połączone wąskim przejściem usytuowanym pomiędzy końcem budynku Rynek 29 i początkiem drewnianych komórek Rynku 30. Wydarzeniem był zakup radioodbiornika do użytku domowego, a także rowerów dla dziewczynek, markowych zegarków. Kuchnów stać było na edukację starszej córki Heleny w szkole pani Janiny Twarowskiej.
Tekst zawiera fragmenty opracowania pt.:
Więcej informacji o opisanej osobie wraz ze spisem źródeł znajduję się w powyższym dokumencie.
Informacje